یکی از واژه‌های پرکاربرد در آموزه‌های دینی، واژه «جلباب» است. با توجه به کاربرد این واژه در قرآن، روایات و سخنان بزرگان، به‌ویژه در آیه 59 سوره احزاب که «جلباب» را به‌عنوان پوشش شرعی زنان هنگام حضور در جامعه معرفی می‌کند، بررسی مفهوم این واژه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. ازاین‌رو، هدف نوشتار پیش‌رو پاسخ‌گویی به این پرسش اصلی است که: «تحلیل مفهوم شناسی واژه «جلباب» در آموزه‌های قرآن و حدیث چیست؟» یافته‌های پژوهش که با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و نرم افزاری صورت گرفت این شد که: مراد از «جلباب» در قرآن، پوششی برای زنان است که دو صفت «سراسری» و «عدم جلب توجه» را دارد، مراد از «جلباب» در آموزه‌های روایی که با ترکیبات اضافی خاصی آمده نیز دینداری مؤمن دو صفت «فراگیر» و «عدم توجه به امور دنیوی» را داراست و مراد بزرگان دینی از استعمال این واژه نیز، اخطار دادن به «شمول هوای نفس در همه ادوار زندگی انسان» و «گوناگونی طرق جلب توجه امور دنیوی» همراه با راهکارهایی برای خروج از آن است پس مفهوم واژه «جلباب» همواره دو بار معنایی «پوشش سراسرس» و «راندن» را توأمان دارد.