مطالعات تفسیری آلاءالرحمن

مطالعات تفسیری آلاءالرحمن

بررسی تطبیقی دیدگاه علامه طباطبایی و ابن‌عاشور پیرامون سیاق آیه‌ی تطهیر

نوع مقاله : مقاله تخصصی

نویسنده
سیده فاطمه معصومه جلالی
دانش‌پژوه سطح۳، تفسیر و علوم قرآن، جامعةالزهراء
چکیده
چکیده
سیاق آیه‌ی تطهیر از جمله موارد اختلاف میان علامه‌طباطبایی‌ و ابن‌عاشور محسوب می‌شود، در این مقاله با استفاده از منابع تفسیری و بهره‌وری از روش توصیفی _ تحلیلی به این سؤال جواب داده شد که تفاوت بهره‌وری علامه‌طباطبایی‌ و ابن‌عاشور در استفاده از سیاق آیه‌ی تطهیر چیست؟ از مطالب بیان‌شده این نتیجه به دست آمد که علامه‌طباطبایی در تفسیر آیه‌ی تطهیر، برخلاف باور ابن‌عاشور، سیاق برآمده از خود آیه و شواهد روایی را بر سیاق آیه با آیات قبل و بعد مقدم می‌دارد؛ ازاین‌رو آیه‌ی تطهیر را هم سیاق با آیات قبل و بعد نمی‌داند. ضمناً از بررسی آیات قبل و بعد به دست می‌آید که آیه‌ی تطهیر، مستقل از آیات گذشته نازل‌شده است، زیرا آیات قبل و بعد آن، اشاره به دستورات الهی در خطاب به همسران پیامبراکرم دارند، و پیامبر مأمور شدند که آن‌‌ها را به آنان ابلاغ کند؛ ضمناً از شواهد روایی می‌توان نتیجه گرفت که خداوند متعال عصمت و پاکی را فقط در حق پنج‌تن آل‌عبا اراده کرده است.
کلیدواژه‌ها
ابن‌عاشور
آیه‌ی تطهیر
سیاق
شواهد روایی
داوری میان دیدگاه‌ها
علامه طباطبایی

موضوعات

عنوان مقاله English

A Comparative Study of the Views of Allameh Tabatabai and Ibn-e Ashour on the Context of the Purification Verse

نویسنده English

Sayyida Fatima Masoumeh Jalali
Level 3 scholar, Qur'an interpretation and sciences, Al-Zahra University
چکیده English

Abstract
The context of the Purification Verse is considered to be one of the cases of disagreement between Allameh Tabatabai(May God Have Mercy on Him) and Ibn-e Ashur. In this article, using descriptive and analytical method, the question was answered: What is the difference in the productivity of the use of the context of the Purification Verse by Allameh Tabatabai(May God Have Mercy on Him) and Ibn-e Ashur? From the stated contents, it was concluded that Allameh Tabatabai (May God Have Mercy on Him) in his interpretation of the Purification Verse, contrary to Ibn-e Ashur’s belief, puts the context of the verse itself and the narrative evidence before the context of the verse with the preceding and following verses; Therefore, he does not consider the Purification Verse in the same context as the verses before and after. In addition, by examining the verses before and after it, it is found that the verse of purification was revealed independently of the previous verses, because the verses before and after it refer to the divine commands addressed to the wives of the Holy Prophet (PBUH), and the Prophet (PBUH) was assigned to convey the commands to them; In addition, from the narrative evidence, it can be concluded that the Almighty God willed infallibility and purity only for the five people of Al-Abba (PBUT).

کلیدواژه‌ها English

Ibn-e Ashur
Purification Verse
Context
Narrative Evidence
Arbitration between Views
Allameh Tabatabai

  1. کتاب‌نامه

    قرآن، (۱۳۸۸)، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، چ ۲، انتشارات اسوه، قم.

    1. ابن‌جوزی، جلال‌الدین ابوالفرج عبدالرحمن‌بن علی، (1۴22)، زاد المسیر فی علم التفسیر، دار الکتب العربی، بیروت.
    2. ابن‌حنبل، احمد، (۱۴۱۶)، مسند أحمدبن حنبل، دارصادر، بیروت.
    3. ابن‌عاشور، محمدطاهر، (۱۴۲۰)، التحریر والتنویر، مؤسسه التاریخ العربی، بیروت.
    4. ابن‌کثیر دمشقی، اسماعیل، (1۴19)، تفسیر القرآن العظیم، دارالکتب العلمیه، بیروت.
    5. ابن‌منظور، محمدبن مکرم، (1۴1۴)، لسان العرب، چ3، دارالفکر للطباعة و النشر و التوزیع، بیروت.
    6. آخوند خراسانی، محمدکاظم، (1۴09)،‌ کفایة الاصول، موسسه‌ی آل‌البیت، قم.
    7. آلوسی، محمود، (1۴1۵)، روح المعانی، دارالکتب العلمیه، بیروت.
    8. بابایی، علی‌اکبر و دیگران، (1381)، مکاتب تفسیری، پژوهشکده حوزه و دانشگاه، قم.
    9. بلخی، ابوالحسن مقاتل‌بن سلیمان‌بن بشیر، (1۴2۴)، تفسیر مقاتل‌بن سلیمان، دارالکتب العلمیة، لبنان.
    10. ترمذی، محمدبن عیسی، (1۴19)، سنن الترمذی، دارالحدیث، قاهره.
    11. ثعالبی، عبدالرحمن‌بن محمدبن مخلوف، (1۴18)، الجواهر الحسان فی تفسیر القرآن، مؤسسة الاعلمی للمطبوعات، بیروت.
    12. جمعی از محققان، (1389)، فرهنگ‌نامه اصول فقه، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم.
    13. جوادی آملی، عبدالله، (۱۳۹۱)، تسنیم تفسیر قرآن کریم، اسراء، قم.
    14. حاکم حسکانی، عبیدالله‌بن أحمد، (۱۴۱۱)، شواهد التنزیل لقواعد التفضیل، وزارت ارشاد اسلامی، تهران.
    15. حاکم نیشابوری، محمدبن عبدالله، (1۴3۵)، مستدرک علی الصحیحین، دارالتاصیل، بیروت.
    16. رجبی، محمود و دیگران، (139۴)، روش‌شناسی تفسیر قرآن، پژوهشکده حوزه و دانشگاه، قم.
    17. رضوانی، علی‌اصغر، (138۵)، امام‌شناسی در قرآن و پاسخ به شبهات، مسجد مقدس جمکران، قم.
    18. زبیدی، مرتضی، (1۴1۴)، تاج العروس فی شرح القاموس، دارالفکر للطباعة و النشر، بیروت.
    19. سیوطی، جلال‌الدین عبدالرحمن، (1۴01)، الجامع الصغیر، دارالفکر للطباعة و النشر، بیروت.
    20. ــــــــــــــــــــــ ، (1۴0۴)، الدّرالمنثور، کتابخانه آیت‌الله مرعشی، قم.
    21. شیرازی، احمد امین، (137۵)، آیین بلاغت، انتشارات اسلامی،‌ تهران.
    22. صدر، سیدمحمدباقر، (1392)، دروس فی علم الاصول، نشر اسلامی، قم.
    23. طباطبایی، سیدمحمدحسین، (۱۳۹۰)، ترجمه المیزان فی تفسیر القرآن، سیدمحمدباقر موسوی، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، بیروت.
    24. طبرسی، فضل‌بن حسن، (1۴13)، مجمع‌البیان، موسسه انتشارات اسلامی،‌قم.
    25. طریحی، فخرالدین محمد، (137۵)، مجمع‌البحرین، مرتضویه، تهران.
    26. قشیری نیشابوری، مسلم‌بن حجاج، (۱۴۱۲)، صحیح مسلم، دارالحدیث، قاهره.
    27. کاردان، رضا،‌ (138۵)، امامت و عصمت امامان در قرآن، موسسه فرهنگی مجمع جهانی اهل‌بیت، تهران.
    28. مکارم شیرازی، ناصر با همکاری جمعی از نویسندگان، (۱۳۷۱)، تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، تهران.
مطالعات تفسیری آلاءالرحمن
دوره 1، شماره 2 - شماره پیاپی 2
دوره اول، شماره دوم، زمستان ۱۴۰۱
زمستان 1401
صفحه 7-26

  • تاریخ دریافت 10 مهر 1401
  • تاریخ بازنگری 15 آبان 1401
  • تاریخ پذیرش 20 آذر 1401
  • تاریخ اولین انتشار 01 بهمن 1401
  • تاریخ انتشار 01 بهمن 1401